Taśmiak długi
Otwór gębowy wąski, poziomy, z mięsistymi wargami. Oczy duże. Brak czułków głowowych. Łuska bardzo drobna; głowa bezłuska. Linia boczna uwsteczniona. Długa, sięgająca od tyłu głowy do płetwy ogonowej płetwa grzbietowa wsparta 68-76 twardymi promieniami; przednie i tylne promienie krótsze od środkowych. Płetwa odbytowa z jednym cierniem i 47-53 miękkimi promieniami. Cienkie, nitkowate płetwy brzuszne umieszczone na gardle. Płetwa ogonowa długa i wąska, na końcu spiczasta. Ubarwienie: grzbiet i boki czysto jasnobrązowe lub z zielonkawym względnie niebieskim odcieniem, pokryte rozmytymi, brunatnymi plamami i marmurkowym deseniem; brzuch zielonkawożółty. Spodnia strona głowy i przedniej części tułowia niebiesko lśniąca. Długość: maksymalnie 42 cm. Występowanie: w wodach europejskich północnego Atlantyku; od Morza Białego sięga na południe do Szkocji, Wysp Owczych, Skagerraku, Kattegatu i Bałtyku (włącznie z Zatoką Fińską, być może jako relikt epoki lodowej); podgatunek L. I. serpentinus występuje u północnoamerykańskich wybrzeży Atlantyku od Massachusetts do Nowej Fundlandii. Środowisko: nad dnem mulistym, piaszczystym, rzadziej skalistym, przeważnie na głębokości 30-80 m, miejscami również do głębokości 200 m.
