Klinek srebrny
Pysk spiczasty; otwór gębowy mały, końcowy, z grubymi wargami. Na głowie nie ma czułków. Dwie długie płetwy grzbietowe; pierwsza mała, trójkątna, umieszczona nad kością przedpokrywową [praeoperculum], z trzema twardymi promieniami, druga o jednakowej wysokości na całej długości, wsparta 25-28 twardymi i 3-4 miękkimi promieniami. Płetwa odbytowa z dwoma cierniami i 18-20 miękkimi promieniami. Duże, silne, wachlarzowate płetwy piersiowe. Przesunięte na podgardle płetwy brzuszne nitkowato rozwidlone, z jednym twardym i 2-3 miękkimi promieniami. Wolna, nie połączona z grzbietową i odbytową płetwa ogonowa. Ubarwienie: zależnie od miejsca występowania czarne, oliwkowe, fioletowe i brązowe (młode klinki o jaśniejszej szacie barwnej), boki z jaśniejszymi, srebrzyście opalizującymi plamkami. Płetwy grzbietowe i odbytowa z regularnymi, ciemnymi prążkami. Długość: maksymalnie 10 cm. Występowanie: zachodnie rejony Morza Śródziemnego (włącznie z Adriatykiem). Środowisko: w płytkich wodach u skalistych brzegów w szczelinach skalnych. Pokarm: drobne zwierzęta żyjące wśród glonów porastających skały. Tryb życia: osiadła ryba strefy wzrostu glonorostów, tylko z rzadka pływająca w otwartej toni wodnej. Przeważnie posuwa się nad dnem wijącymi ruchami tułowia, podpierając się przy tym płetwami piersiowymi. W razie niebezpieczeństwa natychmiast pierzcha do jamy lub szczeliny skalnej.
